Gastblog van Bente: maandagavondwandeling

Het is maandagavond, een uur of zeven. Donkere wolkenpartijen verzamelen zich langzaam boven Leeuwarden. De frisgroen gekleurde populieren steken er tegen af. Zo nu en dan valt er een regendruppel op mijn kruin. We maken onze wekelijkse wandeling, langs het kanaal aan de zuidkant van de stad. Een flink stuk. Vaak beginnen we vol goede moed, maar verschijnt ergens halverwege de tegenzin alweer. Sportfanaten zijn we niet en zullen we nooit worden, maar toch lopen we braaf onze ronde; week in week uit, op maandagavond, Marije en ik. Lees “Gastblog van Bente: maandagavondwandeling” verder

Share Button

De Pil

De éénnaoudste staat op het punt met z’n vrienden naar een technofestival in Amsterdam te gaan. We zitten met z’n allen met de voeten op tafel als we het daarover hebben. Hoe kom je daar, waar overnacht je, hoe duur is dat, kun je er water krijgen, hoe kom je thuis? Hij is volwassen en heeft zijn zaakjes aardig op orde. “Allemaal geregeld mam”, zegt hij. “Ik slaap bij vrienden en ga van daaruit naar mijn kamer in Rotterdam voor de training morgen”. Hij heeft een nieuwe bijbaan waarvoor hij flink geschoold moet worden. Lees “De Pil” verder

Share Button

Tussen de oren

Ik raak altijd alles kwijt, behalve mijn kilo’s”  (Loesje) Lees “Tussen de oren” verder

Share Button

Mars versus Venus

Kwart over drie. Ik ben volop aan het werk als ik een appje krijg van mijn vakantie vierende (wandel-)vriend. “Net bericht gekregen, ze ziet het niet meer zitten. Ze voelt niet meer voor mij wat ze zou moeten voelen”. Ik zucht, was er al bang voor. Het definitieve afscheid van zijn Russische schone lijkt nu toch echt een feit. Mijn schietgebedjes hebben niet geholpen. Lees “Mars versus Venus” verder

Share Button

Gastblog van Jolanda: rechtsaf!

Nee sowieso niet, ik moet gewoon naar rechts.”

Na heel veel winkels in -en uitlopen, kleren passen, schoenen aan-en uittrekken, tassen open- en dichtritsen, loop ik door de oh-zo-bekende winkelstraat van Breda, op weg naar een winkel waar ik hopelijk voor 5 euro avondeten kan krijgen. Volgens mij is mijn linkervoet wel 300 keer gestapt door deze straat vandaag. Is het dan met mijn rechtervoet eentje meer? Geen idee. Ik loop een stukje en tel mijn stappen per voet. Ik begin en eindig met rechts. Dan heb ik dus ongeveer 302 stappen gezet met mijn rechtervoet. Ofzo.  Lees “Gastblog van Jolanda: rechtsaf!” verder

Share Button

Sigaar uit eigen doos

Hij staat pal voor me. Hij is een kop groter dan ik. Hij kijkt me lachend aan. “Ik heb een baan”, zegt hij. Ik trek mijn wenkbrauwen op. “Hoezo, je had toch al een baan?” vraag ik hem. Ik heb de zoektocht naar iets nieuws blijkbaar gemist. “Ik heb gesolliciteerd bij een bedrijf dat krantenabonnementen verkoopt op straat en ik ben aangenomen. Ik verdien daar veel meer dan bij de supermarkt”. Lees “Sigaar uit eigen doos” verder

Share Button

Steptember

Afgelopen vrijdag was de eerste vrijdag dat ik niet naar de goeroe hoefde. Wegens succes mocht ik immers twee weken wegblijven! De punaises zaten nog in mijn oor en ik besloot gewoontegetrouw in de ochtend tóch op de weegschaal te gaan staan. De hormonen waren me niet gunstig gezind, daarop was ik voorbereid. Lees “Steptember” verder

Share Button

Speurhond

Het is zaterdagavond kwart over elf als de voordeurbel gaat. Ik schrik ervan. Ik verwacht op dit tijdstip niemand en wie wil komen kondigt zich dan toch wel even via de app aan? Door het kijkgaatje in mijn voordeur zie ik een mij onbekende meneer staan. Ik doe de deur niet open.

In de achtertuin zitten een paar lange lijven. “Verwachten jullie nog iemand?” vraag ik ze. “Nee“, hoor ik ze zeggen. “O wacht, dat is de shoarmatent“. Ze blijken een forse bestelling te hebben gedaan. Lees “Speurhond” verder

Share Button

LAM

Het is begin mei als hij voor het derde jaar op rij met een hoop lawaai en vol goede moed voor een lange tijd naar het buitenland vertrekt om stage te lopen. Hij is onze huis-lawaaipapegaai en laat een serene rust achter. Hij geniet vooral van het leven en studeert er in de resterende tijd een beetje bij. Hij is de éénnajongste. Lees “LAM” verder

Share Button

Het anker lichten

You don’t always need a plan. Sometimes you just need to breathe, trust, let go and see what happens“.

Het is een mooie zondagmiddag als we door het bos wandelen. We kuieren ontspannen, nemen intussen de afgelopen weken met elkaar door. De kaakspieren werken harder dan de kuitspieren. Onze meiden lopen op gepaste afstand achter ons te lachen. Niets voelt zo eigen als dit gezelschap: mijn enige zus met onze drie dochters. Lees “Het anker lichten” verder

Share Button