Gastblog van Iris: Vader Zaliger

Zomaar een avond in oktober. Ik maak een wandeling na een lange werkdag. “Maak je maar geen zorgen over Zoon, hoor”, zegt mijn vader, die onverwacht dicht naast me loopt. Verbaasd kijk ik op. Zoon is sinds kort aan een nieuwe opleiding begonnen. Voor binnenvaartschipper. En hij is voor het eerst twee weken aan boord. Hij zal toch niet tijdens zijn eerste vaart al over boord gekieperd zijn, vraag ik me in stilte af. Dat zou nou jammer zijn, hoor ik mijzelf denken, met de galgenhumor die mijn familie zo eigen is. Ik voel mijn vader naast me glimlachen. Lees “Gastblog van Iris: Vader Zaliger” verder

Share Button

Mantelzorg 2.0

Hij zit tegenover me aan een tafeltje in een restaurant. Hij is van mijn leeftijd. We kletsen periodiek op ontspannen wijze uitgebreid bij. Zo ook vanavond. Onder het genot van een bord vis voor mij en spareribs voor hem brengen we elkaar op de hoogte van ons leven.  Lees “Mantelzorg 2.0” verder

Share Button

Een vuist maken

Het is een paar dagen ná de euforische en feestelijke diplomering en beëidiging van mijn dochter als ik met één van mijn andere bloedjes in de wachtkamer zit van de psychiater. In het prachtige herenhuis heeft zich een aantal hulpverleners verzameld. De gezamenlijke wachtkamer is klein en stil. Er ligt een aantal tijdschriften en er staan wat aparte rekwisieten in een oubollige glazen vitrinekast. Mijn kind heeft het vooral druk met zijn telefoon.  Lees “Een vuist maken” verder

Share Button

Lady Cave

Na mijn date met de slimste mens had ik nog mailcontact met één man die ik tijdens mijn korte lidmaatschap van de datingsite had ontmoet. We schreven nog wat, appten wat en na verloop van tijd kwam de vraag of we misschien ergens wat zouden gaan drinken. Ik had mezelf een nieuwe strategie opgelegd, namelijk die van het sneller ontmoeten zonder ongefundeerde aannames en torenhoge verwachtingen. Ik stemde in en sprak een datum en tijdstip met hem af. Lees “Lady Cave” verder

Share Button

#wetoo

We zitten samen in de auto, op weg van een restaurant naar huis. Het was een gezellige avond ter ere van een verjaardag. We waren uitgenodigd om aan te schuiven. Ik ben de bijrijder in mijn eigen Feestje. Niet omdat ik te veel gedronken heb, maar omdat zij graag stuurt. Sinds ze op uur en tijd met haar scheurijzer naar bevallingen rijdt, kent ze de wegen veel beter dan ik.  Lees “#wetoo” verder

Share Button

Nietsnut

Het is vrijdagavond elf uur als ik besluit te gaan slapen en ik de afwas uit de woonkamer verzamel om deze naar de keuken te brengen. Ik ben moe, het was een drukke en enerverende week. In de keuken staat de éénnajongste tegen het aanrecht geleund te appen. Vlak voordat ik het aanrechtblad bereik valt er een lepeltje op de grond voor zijn voeten. Het klettert op de tegels. “Goed zo mam”, zegt hij en hij glimlacht. “Jij kan ook echt helemaal niets, hè?”.  Hij legt troostend zijn arm om mijn schouders.  Lees “Nietsnut” verder

Share Button

De Prosecco’s

Het is een gewone dag in november als ik na werktijd naar de stad rijd om daar te gaan eten met een club collega’s. Twee van mijn collega’s jubileren en zij hebben ervoor gekozen het daarvoor ter beschikking staande budget op deze wijze te gebruiken. Waarvoor dank, ik mag ook mee!  Lees “De Prosecco’s” verder

Share Button

Gastblog van Iris: KleptoMaan

Veel gênanter dan vandaag is het me in mijn leven nog niet overkomen. Terwijl ik dit schrijf krijg ik nog hartkloppingen en zweethanden. Zoon en ik besloten vanmiddag alvast wat inkopen te doen voor ons gezamenlijk te vieren verjaardagsfeest van aanstaande zondag. We kennen onszelf en onze bezigheden en alles dat we nu al gedaan hebben hoeven we daarmee aan het eind van de week, als we aan ons weekend toe zijn en de winkels druk, niet te doen. Zoon geeft fijntjes aan dat hij dan ook mooi de zware dingen kan tillen, zoals een kratje bier. Natuurlijk! Goed plan. Lees “Gastblog van Iris: KleptoMaan” verder

Share Button

The circle of life

Het is een gewone donderdag. Althans, voor de meesten van ons. In mijn huis begint de dag om half zes. Douchen, aankleden, ontbijten, lunch smeren. Voordat ik vertrek, breng ik haar om kwart voor zeven een kopje thee en geef ik haar een knuffel. Ik wens haar veel succes en zeg haar dat ik er geen moment aan twijfel of ze het kan. Mijn dochter gaat vandaag afstuderen. Lees “The circle of life” verder

Share Button