Nietsnut

Het is vrijdagavond elf uur als ik besluit te gaan slapen en ik de afwas uit de woonkamer verzamel om deze naar de keuken te brengen. Ik ben moe, het was een drukke en enerverende week. In de keuken staat de éénnajongste tegen het aanrecht geleund te appen. Vlak voordat ik het aanrechtblad bereik valt er een lepeltje op de grond voor zijn voeten. Het klettert op de tegels. “Goed zo mam”, zegt hij en hij glimlacht. “Jij kan ook echt helemaal niets, hè?”.  Hij legt troostend zijn arm om mijn schouders.  Lees “Nietsnut” verder

Share Button