Gedoogbeleid

Het is donderdag vroeg in de avond als mijn zomervakantie begint. Dit jaar een korte vakantie, twee weken maar. Het leek niet anders te kunnen op het werk en mijn budget was zo klein dat ik besloot geen drie weken aaneengesloten op te nemen.  Lees “Gedoogbeleid” verder

Share Button

Wie het kleine niet eert!

Hij is net drie dagen thuis van z’n vakantie in de Dominicaanse Republiek als zijn koffer alweer wordt ingepakt voor de volgende reis. Hij ziet er blakend gezond uit, althans, het deel boven zijn knieën. Daaronder bevindt zich een indrukwekkend gebergte van zandvlooienbeten. Er liggen wat smeersels op zijn bureau en er is driftig gekrabd.  Lees “Wie het kleine niet eert!” verder

Share Button

Schone schijn

Sinds een tijdje fiets ik naar mijn werk. Hoewel ik het niet voor mogelijk hield, blijkt het inderdaad verslavend te werken om heen en terug door het prachtige landschap van en naar huis te trappen, te zweten en heerlijk om me heen te kijken. Inmiddels heb ik een fietsvriend of vijf opgedaan, dames en heren die ik dagelijks tegenkom op mijn route. We zeggen elkaar gedag of zwaaien. Lees “Schone schijn” verder

Share Button

De rode loper

Het is donderdagavond als we op school worden verwacht voor de diploma-uitreiking van de jongste. Vanmorgen om half zeven zat ik op de fiets om te gaan werken, om half vier sloot ik mijn werk vervroegd af en fietste ik in de brandende, felle zon terug, langs de bloemist naar huis, om te douchen, schone kleren aan te trekken, een broodje in mijn nek te schuiven en daarna met de slungel in kwestie én zijn zus naar school te vertrekken. Lees “De rode loper” verder

Share Button