Omdenken

Ik heb echt wel voorpret van de vakantie, maar inpakken vind ik zo’n  teringwerk”, verzucht hij. Zijn vriendinnetje zit er spic en span en opvallend ontspannen naast. Ze kwam zomaar even langs om hem gedag te zeggen en zit naast hem op de bank, waar hij tamelijk onverstoorbaar doorgaat met appen. Ik vind het wat ongemakkelijk, maar besluit me er niet mee te bemoeien. Ze zijn tenslotte volwassen.

“Lezen en informatie opzoeken op internet over mijn bestemming vind ik echt heel erg leuk”, vertelt hij. “Maar dat gedoe van spullen kopen, inpakken, naar het vliegveld gaan en wachten, daar heb ik een takkehekel aan”.  Vriendin knikt begripvol. Hij heeft een avontuurlijke vakantie voor de boeg in een land waar het momenteel bloedheet is. Hij heeft een bleek vel met sproetjes. Er is veel geïnvesteerd in zonnebrandcrème, zonnehoedjes en -brillen en paracetamol. Hoofdpijn ligt bij ons semi-albino’s immers op de loer met deze weersomstandigheden.

Terugkomen vind ik een stuk vervelender”, zegt vriendin. “Dan is je vakantie voorbij en kom je met al die rotzooi in je koffer naar huis”. Zoon kijkt er verbaasd bij en trekt zijn schouders op. “Geen last van. Ik gooi gewoon alles hier in de wasmand en klaar”, antwoordt hij. Als hij mijn beledigde blik vangt begint hij enigszins beschaamd maar breeduit te lachen. Tweeëntwintig is hij en hij bewoont doordeweeks een studentenhuis mét wasmachine. Ik ben toch ook een watje van een moeder dat ik zijn vuile was weer schoon in stapeltjes op zijn bed leg. Eigen schuld, moeders. Wie niet zaait, gaat niet oogsten.

Mijn gedachten dwalen af naar mijn fietsritjes in de ochtend. Als ik in de buurt van mijn werk kom, passeer ik een groot winkelcentrum. Vroeger zat daar een enorme speelgoedwinkel, tegenwoordig huist er een dumpzaak.  Aan de buitenkant van het pand hangt een nogal opvallende spreuk. In grote letters staat er boven de ingang: “Alleen stelen is goedkoper”. Iedere ochtend als ik daar voorbij fiets moet ik erom lachen.

Hoe kom je erop, om zo’n tekst boven de ingang van je winkel te hangen. Dat is net zoiets als wanneer je op een Lada: “alleen aanduwen gaat langzamer” plakt. Of  wanneer je op de uitnodiging voor een concert van de plaatselijke fanfare vermeldt, dat alléén van het noodalarm je oren nog meer zeer zullen doen. Of om bij de EHBO-post te roepen dat je alléén als je ter plaatse dood neervalt sneller geholpen zult worden.

Allerlei varianten heb ik er inmiddels op bedacht. Zouden voorbijgangers er -net als ik- gniffelend hun schouders bij ophalen of zouden de meeste mensen wellicht niet eens lezen wat er staat? Zou er iemand aanstoot nemen aan de spreuk of  zouden er juist mensen zijn die hierdoor op ideeën gebracht worden? Deze winkel wil klaarblijkelijk wel érg graag van haar inboedel af. Of zou deze gesponsord worden door plaatselijke beveiligingsbedrijven, voor de ultieme vorm van klantenbinding?

Even later omhels ik mijn zoon en wens ik hem een hele fijne vakantie. Voeg hem nog een paar moederlijke adviezen toe. “Alleen op de barbecue verbrand je sneller dan zonder zonnebrandcrème”.  Hij lacht als een boer met kiespijn. “Jahaaa mam. Ik weet het wel”. Hij gunt me niet eens een lolletje. Flauw hoor. Vakantiestress.

Hij gaat daar een ballonvaart maken, rondrijden in coole auto’s, vertoeven in luxe hotels met zwembaden en dakterrassen, de blits maken in nachtclubs en genieten, geflankeerd door zijn goede vriend, die vanwege zijn afkomst de taal foutloos spreekt. Dat boezemt vertrouwen in.

Het zal me benieuwen of mijn wereldreiziger straks in staat blijkt te zijn het in het Nederlands samengevatte wasprogramma op mijn wasmachine te lezen, op te volgen en op “start” te drukken.

Ik zal me beheersen en geen spreuk op de wasmachine plakken met de tekst: “alleen weggooien is gemakkelijker”.

Kan hem beter niet op ideeën brengen. Je weet tenslotte maar nooit.

 

 

 

 

 

 

Green Day: holiday
https://www.youtube.com/watch?v=vNJpvahstFs

 

 

 

 

 

 

 

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *