Silent holiday

Waar zullen we heen gaan?” vraagt hij me, op een winterse zondagmiddag, als we het ontbijt hebben opgeruimd en aan zijn grote houten tafel zitten met een dampende kop thee. We hebben zojuist besloten dat een korte vakantie samen fijn zou zijn en hebben de agenda’s erbij gepakt. Tussen verplichtingen op het werk, verjaardagen, verhuizingen en een belangrijk familiebezoek door vinden we één weekje waarin we beiden vrij kunnen nemen.

Lees “Silent holiday” verder
Share Button

Tweede helft

Ze zit tegenover me in een kobaltblauwe, stoffen stoel. Haar woonkamer is klein, vol en kleurrijk. Er staat een geurkaarsje op tafel waarvan ik niet kan ruiken welke geur het afgeeft. Mijn stem doet het ook niet. “De aftakeling is begonnen”, fluister ik en ik snuit mijn neus. Ze lacht. Ik zie de rimpels onder haar donkerblauwe ogen.

Lees “Tweede helft” verder
Share Button

Indiaas onderonsje

Het laatste weekeind van de restaurantactie van de Appie is begonnen. In mijn tas zit nog een volle spaarkaart. Hoewel we naarstig ons best doen om kilo’s te verliezen, brandt de bon toch een beetje in mijn tas. “Zullen we zaterdag ergens gaan eten?” stel ik hem voor. Hij laat zich verdacht gemakkelijk overhalen. We googelen wat, vinden een Indiaas restaurant in een nabij gelegen stad en reserveren digitaal.

Lees “Indiaas onderonsje” verder
Share Button

De leugen regeert

Geachte mevrouw,

In de regionale krant las ik het artikel, waarin u als (burger-)lid van één van de lokale politieke partijen aan het woord bent.

De tekst gaat over de onmacht en de onkunde van Jeugdzorg en de gevolgen daarvan. Het gebrek aan slagvaardigheid, waardoor intakegesprekken veel te laat plaatsvinden en daadwerkelijke hulp als mosterd na de maaltijd komt. Ik ben het met deze conclusie volkomen eens, helaas viel mij een dergelijke ervaring ook eens ten deel. Er is geen hulp beschikbaar op het moment dat het zó nodig is. Het ontbreekt aan een juiste triage, objectieve inschatting en vakkundige expertise.

Lees “De leugen regeert” verder
Share Button

Naweeën

Ze zit tegenover me aan de grote tafel in haar woonkamer. Hoewel we elkaar al heel lang kennen, zijn we elkaar tussentijds ook jaren uit het oog verloren. Dat gaat zo, wanneer je allebei een druk leven hebt. Ze is docent, dochter, zus, echtgenote en moeder. En nog zoveel meer.

Lees “Naweeën” verder
Share Button