Ode aan Joris

Het is nog midden in de nacht als ik wakker schrik in de veronderstelling dat het al ochtend is. Klaarwakker ben ik. Zoon 2 komt thuis van het stappen. Hij heeft zijn schoenen nog aan als hij de trap op loopt en doet zijn slaapkamerdeur nét te hard dicht. Nog geen uur later komt zoon 3 thuis. Ik sla mijn benen over de rand van mijn bed en ga poolshoogte nemen.

Lees “Ode aan Joris” verder
Share Button