Pres(en)tatie

Het is dinsdagavond als ik de bovenzaal van een lokaal ontmoetingscentrum binnen treed. Er zitten twee heren die net wat jonger lijken dan ik. Ze staan op en schudden me vriendelijk de hand. De dame die haar tas aan het uitladen is, is de docente. Ik heb al even met haar gemaild, maar heb haar nog nooit ontmoet. Ook wij begroeten elkaar.

Lees “Pres(en)tatie” verder
Share Button

De geste van Bruno

De volgende staking in het onderwijs is inmiddels aangekondigd. Twee dagen achter elkaar, maar liefst. Ik moet ervan zuchten. Ik ben stakingsmoe geworden. Het onderwijzend personeel, de zorg, de boeren, de bouwsector, het grondpersoneel van de luchthavens, je kunt het zo gek niet bedenken of het werk wordt weer ergens neergelegd. En hoewel de strijdpunten vaak valide zijn, betrap ik mezelf op een zekere verzadiging: oh, er wordt weer gestaakt. Duh! En dóór.

Lees “De geste van Bruno” verder
Share Button

Eat, sleep, rave, repeat!

Het is zaterdagmiddag, als we na een grote wandelronde het bejaardenhuis in lopen waar zijn moeder woont. De gezamenlijke ruimte beneden oogt vriendelijk en in kerstsfeer. De tafels zijn gedekt en er staan kerststukjes op tafel. Het personeel loopt er rond in vrijetijdskleding en begroet ons vriendelijk bij binnenkomst. Zijn moeder zit aan een tafel met haar vaste tafel-maatje. Ze ziet pas dat wij het zijn als we ter hoogte van haar tafel zijn. We begroeten elkaar.

Lees “Eat, sleep, rave, repeat!” verder
Share Button