Internationale vrouwendag

Een waterig zonnetje schijnt als we de wandelschoenen aantrekken en naar buiten stappen. De eerder door het slechte weer afgelaste carnavalsoptocht vindt vandaag alsnog plaats. Niet dat ik iets met carnaval heb, maar soms moet je gewoon iets voor een ander doen. Nu dus. De dochter en schoonzoon van de verkering leggen hun ziel en zaligheid in het bouwen van een optocht-waardige wagen. Kleine moeite om te gaan kijken en bovendien leuk om te zien waar alle tijd en moeite toe geleid heeft.

De carnavalssfeer is ver te zoeken. De toeschouwers langs de lijn zijn niet in carnavalstenue, op een enkeling na, die dat waarschijnlijk het hele jaar door toch al is. De feestmuziek klinkt en de stoet nadert. Zijn nazaat en haar vriendenclub zien er geweldig uit, dansen vrolijke dansjes in uniforme tuinbroeken en genieten zichtbaar. De imposante, felgekleurde en interactieve feestwagen rolt voorbij. De bij herhaling gedraaide deuntjes blijven nog een tijd in mijn hoofd zitten. We zwaaien, kijken ze na en vervolgen onze wandeling.

We hebben niets gezien van carnaval”, klaagt z’n moeder even later, als hij de net gemaakte filmpjes aan haar laat zien. Ze haalt haar neus op. “Je had me wel eens mee kunnen nemen, ik zit hier ook maar een beetje te zitten. Je kunt hier met niemand normaal praten, iedereen is hier een beetje koekoek”. Ik zie de mondhoeken van mijn lief naar boven krullen. We laten haar na een uurtje achter tussen haar voornamelijk vrouwelijke medebewoners en het eveneens vrouwelijke zorgpersoneel.

De volgende ochtend klettert de regen tegen het raam en klappert het doek over de barbecue. Het is vandaag internationale vrouwendag, lees ik in één van de weinige nieuwsberichten dat niet over het Corona-virus gaat. Ik vraag me af wat ik me daarbij voor moet stellen. Komen we tot op de dag van vandaag demonstratief op voor onze rechten? Is dat eigenlijk nog nodig? “Zet belangrijke vrouwen in het zonnetje”, zegt de kop van een artikel in een sensatiekrant. Mannen en vrouwen worden nog steeds niet gelijk behandeld. Er is nog salarisverschil, er zijn nog te weinig vrouwen in topfuncties. “Er moet meer gendergelijkheid gecreëerd worden”, betoogt een zichzelf respecterend vrouwenplatform. Daar raak ik het spoor bijster. Er is meer gendergelijkheid dan ooit tevoren, volgens mij. Zeker nu het in medische vorm ook kracht bijgezet kan worden.

In het licht van deze bevochten genderneutraliteit is Internationale Vrouwendag überhaupt een achterhaald concept.

Ik zal wel één van de weinige mensen zijn die niet persé voor gendergelijkheid is. Althans, niet in alle vormen. Gendergelijkheid is goed, als het bijvoorbeeld salariëring betreft bij gelijke functies of basale mensenrechten zoals respect en stemrecht. Maar gendergelijkheid in gedrag vind ik toch van een andere orde. Wat is er mis mee dat een vrouw meer zorgtaken op zich neemt als een man meer uren aan zijn werk besteedt? Hoe fijn is het als je man je over de drempel draagt wanneer je tenen haast afbreken door de stiletto’s die zo mooi staan onder je nieuwe jurk? Wat is er zo erg aan als je man de auto wast terwijl jij de was opvouwt? Ik zie het probleem niet. Ik ben al lang blij dat mijn lief de auto naadloos door grote steden manoeuvreert en mij bij de hand pakt als we samen in niet ongevaarlijk vakantiegebied wandelen. Ik ben blij dat hij over richtinggevoel beschikt op het moment dat ik het spoor al lang bijster ben. Hij vindt het fijn dat ik aan verjaardagen en andere dingen denk, dat ik de bezoekjes aan zijn moeder voor lief neem en dat ik af en toe een verse bos bloemen op tafel zet. We verdelen de taken niet in mannen- en vrouwentaken, maar verdelen ze zó dat we beiden vooral doen waar we goed in zijn.

De chromosoomverschillen zijn er niet voor niets. Het dient een doel! Aandacht voor gelijkheid is altijd goed. Maar laten we er vanaf 2021 dan een Internationale Mensendag van maken.

Share Button

2 gedachten over “Internationale vrouwendag”

  1. Het is niet voor niets een ‘internationale’ dag. Wij leven hier in een van de meest vooruitstrevende landen ter wereld – en nog steeds valt hier veel te winnen overigens – maar in het grote merendeel van de wereld worden vrouwen nog steeds dagelijks onderdrukt. Dus deze dag gaat niet (alleen) om de taakverdeling tussen man en vrouw, het gaat voornamelijk om de miljarden meisjes wereldwijd die nog steeds geen onderwijs krijgen, worden uitgehuwelijkt, minder of zelfs geen rechten hebben en standaard als minderwaardig worden gezien en behandeld… Daarom vind ik ‘m alles behalve achterhaald. 😊

    1. Ik ben het met je eens hoor, Bente. Waar ik meer op doelde -misschien niet helder genoeg verwoord?- is de gendergelijkheid die gepropageerd wordt op een dag als deze. In mijn optiek is gendergelijkheid iets anders dan het schofferen van vrouwen en het ondermijnen van hun rechten. Ik zal een volgende keer de insteek iets helderder uiteen trachten te zetten. Thanks 🙂 voor je feedback. X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *