Tweede helft

Ze zit tegenover me in een kobaltblauwe, stoffen stoel. Haar woonkamer is klein, vol en kleurrijk. Er staat een geurkaarsje op tafel waarvan ik niet kan ruiken welke geur het afgeeft. Mijn stem doet het ook niet. “De aftakeling is begonnen”, fluister ik en ik snuit mijn neus. Ze lacht. Ik zie de rimpels onder haar donkerblauwe ogen.

Lees “Tweede helft” verder
Share Button

Dikke vinger!

Hij zit tegenover me aan een tafeltje. We drinken rode wijn en genieten van heerlijk eten in een ontspannen sfeer. Hij vertelt, over zijn werk. Over vorige werkgevers en de mogelijkheden die hij nu krijgt. Hij reist veel en vindt dat erg leuk. “Ik wil graag dat je eens met me mee gaat”, zegt hij terwijl hij mijn handen vastpakt. Een paar jaar geleden zou ik daarvan zijn geschrokken en wellicht direct zijn gevlucht naar mijn veilige casa, nu betrap ik mezelf op een hoera-momentje. Hij brengt me nieuwe energie en ik merk dat mijn blik verruimt. Dat werd wel eens tijd.

Lees “Dikke vinger!” verder
Share Button

Durven bang te zijn

Het is vrijdagavond als we na een volle werkweek het sfeervolle theater in de hoofdstad van onze provincie binnen wandelen voor een avondje Veldhuis en Kemper. Hij heeft ze eerder gezien, maar ik niet. Opgewekt nemen we plaats in het Theater aan de Parade.

Lees “Durven bang te zijn” verder
Share Button

Dág 2018!

Het is nog vroeg als mijn laatste werkdag van 2018 begint. Ik open het kantoor en start de computer op. Neem een beker koffie en log de telefoon in. Ik ben er klaar voor, ik voel me goed. Kom maar op met de laatste stuiptrekkingen in de planningen van dit jaar. Lees “Dág 2018!” verder

Share Button

Roller coaster

Ze zit tegenover me aan een tafeltje in een bruine kroeg op de Grote Markt. We bestellen ieder een biertje en een gezamenlijke schaal nacho’s. De sfeer is gemoedelijk, de muziek is prettig, de bediening is vriendelijk.  We proosten, op het leven. Dat hebben we vaker gedaan, maar nu heeft het een speciale lading. Drie weken geleden begon haar wilde rit in de trein die niet te stoppen leek.  Lees “Roller coaster” verder

Share Button

Licht!

Al wéken weet ik, dat ik een goede zaklamp moet gaan kopen, nu mijn oude de geest gegeven heeft. Steeds wanneer ik thuis kom, constateer ik dat ik die lamp ben vergeten te kopen. Hoewel ik deze zelden gebruik, alleen als er een stop springt of ik in de avond in de achtertuin moet zijn, wil ik ‘m toch niet missen. Lees “Licht!” verder

Share Button

Margriet

Het is een gewone donderdag als mijn mobiel gaat. Ik ben op m’n werk maar neem het telefoontje toch aan. “Goedemiddag Wendela”, zegt een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn: “je spreekt met de redactie van de Margriet. Ik wil je graag uitnodigen voor onze speciale editie over stoere vrouwen. Jij bent er zelf één. Wil je meedoen?”Lees “Margriet” verder

Share Button

Incognito

Er staat een dagje Rotterdam op het programma met mijn vriendin. We hebben besloten een bezoek aan Boymans te combineren met lunchen en bijkletsen. We scoren een treinticket met korting, spreken een tijd af en gaan ieder vanuit onze eigen woonplaats op weg.  Lees “Incognito” verder

Share Button

Movember

Hij komt terug uit de stad, VIP nummer drie. Mijn oog valt direct op zijn kapsel. “Ben je naar de kapper geweest?” vraag ik hem en hij knikt. “Wanneer maken ze het af?”. Hij zucht. “Leuk mam”, antwoordt hij: “het is echt fucking lelijk geknipt, dat weet ik zelf ook wel”. Hij bekijkt zichzelf omstandig in de spiegel die in de keuken hangt. Lees “Movember” verder

Share Button

Blauwe envelop

Hij bestaat nog, de blauwe envelop. Ik meende ergens gehoord te hebben dat deze uit het straatbeeld zou verdwijnen, maar efficiënt als de overheid is wordt eerst de voorraad opgemaakt. Wel jammer dat ze mijn brievenbus daarvoor gebruikt, maar dat terzijde.

Bij thuiskomst tref ik er één aan, zo’n verzamelaars-exemplaar. Ik ruk ‘m open en sper mijn ogen. Naheffingsaanslag. Te betalen: 5.215 euro. Lees “Blauwe envelop” verder

Share Button