Wonderijs

De sterfdag van mijn vader is net voorbij, het is zes jaar geleden dat hij zijn laatste adem uitblies. De tijd vliegt. Op de dag zelf bel ik met mijn zus en mijn moeder, niet persé omdat ik gevoelsmatig aan die dag vast zit, maar meer omdat ik weet dat de datum vooral voor mijn moeder belangrijk is. Voor mij is hij op onvoorziene momenten in mijn gedachten, bij het horen van muziek, bij het zien van een mooie vlinder of bij het lezen van originele woordspelingen. Hij was er dol op en leerde ons al jong om letters om te draaien, klemtonen onlogisch te leggen en woorden in verkeerde contexten te gebruiken. We maakten er een familiesport van.

Lees “Wonderijs” verder
Share Button

Internationale vrouwendag

Een waterig zonnetje schijnt als we de wandelschoenen aantrekken en naar buiten stappen. De eerder door het slechte weer afgelaste carnavalsoptocht vindt vandaag alsnog plaats. Niet dat ik iets met carnaval heb, maar soms moet je gewoon iets voor een ander doen. Nu dus. De dochter en schoonzoon van de verkering leggen hun ziel en zaligheid in het bouwen van een optocht-waardige wagen. Kleine moeite om te gaan kijken en bovendien leuk om te zien waar alle tijd en moeite toe geleid heeft.

Lees “Internationale vrouwendag” verder
Share Button

Go, Pia!

Het is zondag en de regen klettert tegen de ramen. Binnen is het warm en gezellig. We rommelen wat in huis, de radio staat aan en brengt ons het laatste nieuws.

Het Coronavirus is -na het vuurwerkgedoe en de stikstofperikelen- ons nieuwe speerpunt. Wij mensen gedijen blijkbaar goed bij opgeklopte onderwerpen die door de media zodanig prominent voor het voetlicht worden gebracht dat we het nergens anders meer over kunnen hebben.

Lees “Go, Pia!” verder
Share Button

Einde van een decennium

Het is tweede kerstdag, als ik -voordat zijn (klein-)kinderen straks komen- de laptop open klik in het huis van mijn lief. De kerstboom brandt, een bos bloemen op tafel bloeit weelderig. De top 2000 klinkt, een geurend kopje koffie staat naast me op tafel. Het water van de douche, waar hij onder staat, klettert op de badkamervloer, terwijl hij mee fluit met de radio. Ik tel mijn zegeningen.

Lees “Einde van een decennium” verder
Share Button

S(ch)aampjes

Nu het vakantietijd is, mijn kinderen overal en nergens op deze aardkloot rondzwerven en mijn lief zijn inmiddels niet te bescheiden voetafdruk op de aarde vergroot ten behoeve van zijn werk, houd ik ineens tijd over voor andere dingen. En dat is fijn!

Lees “S(ch)aampjes” verder
Share Button

Van de kaart

Met verbazing luister ik naar het bericht op de radio, dat de Grote Bosatlas binnen een paar jaar niet meer gebruikt zal worden op scholen. Ik had me net in de stoel genesteld met een kop zwarte koffie als het nieuws me ter ore komt. Hier in de kast ligt er ook één. Valt bijna uit elkaar van ouderdom, maar wordt nog steeds wel eens gebruikt. Wie van ons is er niet groot mee geworden? Lees “Van de kaart” verder

Share Button

Koppeling

Het is vroeg in de avond als ik op de voordeurbel druk. Alle rolluiken van zijn fort zijn neergelaten. Zijn sleutel zat de afgelopen drie weken in mijn handtas, maar het voelt niet goed om zomaar naar binnen te gaan. Hij opent de deur, we begroeten elkaar te lauw, nadat we elkaar ruim drie weken niet hebben gezien.  Lees “Koppeling” verder

Share Button

Omdenken

Ik heb echt wel voorpret van de vakantie, maar inpakken vind ik zo’n  teringwerk”, verzucht hij. Zijn vriendinnetje zit er spic en span en opvallend ontspannen naast. Ze kwam zomaar even langs om hem gedag te zeggen en zit naast hem op de bank, waar hij tamelijk onverstoorbaar doorgaat met appen. Ik vind het wat ongemakkelijk, maar besluit me er niet mee te bemoeien. Ze zijn tenslotte volwassen. Lees “Omdenken” verder

Share Button

Spiegel

In mijn zomervakantie had ik alle tijd om muziek te luisteren en te lezen. Dat doe ik graag, afgewisseld met actieve en sociale dingen. Spannende boeken, autobiografieën, naslagwerken, kranten en tijdschriften. Het liefst nestel ik me tussen een stapel leesvoer en kies ik op het moment zelf wat ik lees. Eén ding valt me op: in vier verschillende tijdschriften gaat het over: “van jezelf houden. In je kracht staan. Doen wat je wilt, gelukkig worden met jezelf”. Hoewel het reuze aantrekkelijk en zen klinkt, vind ik er het mijne van. Lees “Spiegel” verder

Share Button

Wie het kleine niet eert!

Hij is net drie dagen thuis van z’n vakantie in de Dominicaanse Republiek als zijn koffer alweer wordt ingepakt voor de volgende reis. Hij ziet er blakend gezond uit, althans, het deel boven zijn knieën. Daaronder bevindt zich een indrukwekkend gebergte van zandvlooienbeten. Er liggen wat smeersels op zijn bureau en er is driftig gekrabd.  Lees “Wie het kleine niet eert!” verder

Share Button