Bodemloos

Vlak voor de kerstdagen werd mijn nieuwe bank geleverd. Met kleurrijke kussens erop en een setje moderne salontafels ervoor onderging mijn zithoek een fraaie metamorfose. Al gauw bleek de bank comfortabel genoeg om er hele tv-series op te liggen verslinden. Netflix heeft een aantal zeer verslavende in haar repertoire, waarvan ik dientengevolge de ene na de andere aflevering consumeer. Steeds vind ik dat ik nog wel één aflevering mag kijken, waardoor de nachten te kort zijn en de wallen onder mijn ogen te groot. Met dank aan de tipgevers!

Lees “Bodemloos” verder
Share Button

Winterslaap

Met veel plezier kijk ik iedere week naar de theaterschow van Van der Laan en Woe, die: “wat ging er allemaal niet door deze week” als terugkerend thema hanteren. Op die gele post-it briefjes ziet het er indrukwekkend uit. Wat een raar jaar was 2020, voor ons allemaal.

Het venijn zit nu voor veel mensen alsnog in de staart. Mark Rutte sprak ons zojuist vermanend toe, waarbij een handjevol droeftoeters zich buiten bij het torentje had geposteerd om gedurende de hele speech van twintig minuten ongegeneerd hinderlijke ruis te veroorzaken. Ik zeg: oppakken en vrijwilligerswerk laten doen op een cohortafdeling, maar dat terzijde.

Op mijn werk werden dit voorjaar talloze behandelingen noodgedwongen afgebeld, waardoor lange wachtlijsten ontstonden. Het onbegrip en ongeduld van patiënten rees de pan uit vanaf het moment dat de wereld weer voor de helft open ging. Voor het eerst werd ik grof uitgescholden vanwege de wachttijd en werd ik hiervoor in persoon verantwoordelijk gehouden door iemand die de wanhoop nabij was. Ik stond iemand te woord die niet alleen zijn gezondheid, maar dientengevolge ook zijn baan, zijn huis en zijn leven kwijt was geraakt en mij luid snikkend om hulp smeekte, waardoor ik in de avond met een schurend geweten thuis voor de kachel zat.

Lees “Winterslaap” verder
Share Button

Schoon schip

Nadat de kinderen en hun aanhang dit jaar massaal het huis verlieten en de Covid-beperkingen ook aan mij niet voorbij gingen, begon ik met gepaste tegenzin aan het voltooien van de klus waarmee ik een jaar geleden gestart was. Het opruimen en opschonen van de hut. En zoals dat gaat, als je eenmaal begint komt er geen einde meer aan, want steeds ontdek je een nieuwe klus die gedaan moet worden. Ik zit mezelf achter mijn vodden om op iedere vrije dag minimaal één werkje te doen.

Lees “Schoon schip” verder
Share Button