Durven bang te zijn

Het is vrijdagavond als we na een volle werkweek het sfeervolle theater in de hoofdstad van onze provincie binnen wandelen voor een avondje Veldhuis en Kemper. Hij heeft ze eerder gezien, maar ik niet. Opgewekt nemen we plaats in het Theater aan de Parade.

Lees “Durven bang te zijn” verder
Share Button

Spoorloos

Het is maandagavond. De kop is van de week. Het eten is genuttigd, de keuken is redelijk toonbaar en ik zit in een stoel met een kop thee. Zoon 2 zit ook in de woonkamer. We kijken samen naar First Dates. De ontmoetingen zijn erg ongemakkelijk vanavond en dat vinden wij zeer vermakelijk.  Lees “Spoorloos” verder

Share Button

Movember

Hij komt terug uit de stad, VIP nummer drie. Mijn oog valt direct op zijn kapsel. “Ben je naar de kapper geweest?” vraag ik hem en hij knikt. “Wanneer maken ze het af?”. Hij zucht. “Leuk mam”, antwoordt hij: “het is echt fucking lelijk geknipt, dat weet ik zelf ook wel”. Hij bekijkt zichzelf omstandig in de spiegel die in de keuken hangt. Lees “Movember” verder

Share Button

Bicycle-recycling

Het is een lange werkweek geweest, als ik mijn straat in rijd om aan het weekeind te beginnen. Mijn fiets en ik hebben er deze week weer heel wat kilometertjes op zitten.

Bij mijn huis aangekomen wacht mij een troosteloze aanblik. In mijn voortuin, die sinds een jaar of wat ongewenst in gebruik is genomen als fietsenstalling, staat de fiets van zoon 2 op z’n kop in het tuinpad. Ik zie een lekke voorband. Ik stap van mijn fiets af en zet het vehikel een paar meter opzij om bij de voordeur te kunnen komen. Lees “Bicycle-recycling” verder

Share Button

Rood met witte stippen

We hebben de pas er flink in, mijn wandelmaat en ik, als mijn telefoon gaat. “Ben jij zo thuis?”, vraagt hij: “over een half uurtje?”. Ik moet even schakelen.  Ik zou een midweek alleen thuis zijn na mijn werk, maar in de praktijk komt er niets van terecht. “Hoezo, wat is er?” vraag ik hem, nu hij geacht wordt zich in de ontgroening van de studentenvereniging te begeven: “gaat het niet goed met je? Waarom ben je onderweg naar huis? Heb je geen sleutel bij je?”. Hij houdt het kort. Zijn telefoon is niet opgeladen. “Heb geen sleutel, ik vertel je straks wel”, antwoordt hij en de verbinding wordt verbroken. Lees “Rood met witte stippen” verder

Share Button

Volwassen!

Het is donderdagavond als ik thuis kom uit mijn werk. Het is een volle werkweek met een vakantierooster en meer werk dan mankracht. Mijn fiets en ik draaien overuren. Vanmiddag tijdens mijn werk kwamen er diverse appjes van de puber. “Hebben wij nog een fles wijn?”, vroeg hij. “Kijk dan even in de keuken”, antwoordde ik, ervan uitgaand dat hij zich in huis zou bevinden. “Ik loop nu net in het centrum”, appte hij me terug. De introweek van de uni staat voor de deur.  Lees “Volwassen!” verder

Share Button

Omdenken

Ik heb echt wel voorpret van de vakantie, maar inpakken vind ik zo’n  teringwerk”, verzucht hij. Zijn vriendinnetje zit er spic en span en opvallend ontspannen naast. Ze kwam zomaar even langs om hem gedag te zeggen en zit naast hem op de bank, waar hij tamelijk onverstoorbaar doorgaat met appen. Ik vind het wat ongemakkelijk, maar besluit me er niet mee te bemoeien. Ze zijn tenslotte volwassen. Lees “Omdenken” verder

Share Button

Gedoogbeleid

Het is donderdag vroeg in de avond als mijn zomervakantie begint. Dit jaar een korte vakantie, twee weken maar. Het leek niet anders te kunnen op het werk en mijn budget was zo klein dat ik besloot geen drie weken aaneengesloten op te nemen.  Lees “Gedoogbeleid” verder

Share Button

De rode loper

Het is donderdagavond als we op school worden verwacht voor de diploma-uitreiking van de jongste. Vanmorgen om half zeven zat ik op de fiets om te gaan werken, om half vier sloot ik mijn werk vervroegd af en fietste ik in de brandende, felle zon terug, langs de bloemist naar huis, om te douchen, schone kleren aan te trekken, een broodje in mijn nek te schuiven en daarna met de slungel in kwestie én zijn zus naar school te vertrekken. Lees “De rode loper” verder

Share Button

De gouden cirkel

Op de kast in mijn woonkamer prijkt een prachtige, vrolijke kaart. Het is een uitnodiging voor de kinderen.  Zowel op de buiten- als op de binnenkant is een liefdevolle foto afgedrukt van jaren geleden, toen het echtpaar dat de hoofdrol in dit feestje vervult nog jong was en stapelverliefd. Het geluk straalt ervan af.  Ze zijn nu 50 jaar getrouwd.  Lees “De gouden cirkel” verder

Share Button