In goed vertrouwen

Het is een rustige zondagmorgen als ik onder het genot van wat muziek naar hem toe rijd voor het eerste hoofdstuk van mijn nieuwe schrijfproject. De zon schijnt en ik ben goed gehumeurd. Ik heb er zin in! De storm van mijn eerste boekje is gaan liggen en ik probeer me te focussen op het nieuwe. Dat wordt nog één keer een boekje met korte verhalen.  Lees “In goed vertrouwen” verder

Share Button

Alles is liefde

Zondagmorgen. De zon schijnt als ik mijn slaapkamergordijnen open doe. Na een heerlijke zaterdagavond en een ontspannen nachtrust geniet ik van de stilte in huis, nu de kinderen nog op één oor liggen.

Ik zet mijn tuindeuren open en leg de kussens in de tuinstoel. Kies een playlist van Steven Wilson en nestel me met een kopje zwarte koffie en twee kranten in de achtertuin. Ultiem genieten! Lees “Alles is liefde” verder

Share Button

Vuurwerk met lange lontjes!

Zo aan het begin van 2018 wens ik jullie eerst het allerbeste toe.
Dat je dromen maar uit mogen komen! Vier het leven, tel je zegeningen, maak er wat moois van en hou elkaar vast!

Het was hier weer een dolle boel met de feestdagen. “Ben je vrij, Wen?” vroegen de mensen om me heen. Ja, voor het eerst in acht jaar was ik vrij tussen Kerst en Oud&Nieuw. Hoera! Dat ik volkomen in paniek tevergeefs verwilderd in kookboeken blader -in de wetenschap dat ik mijn toevlucht ga zoeken tot het simpele, in mij schuilt geen keukenprinses-, al mijn kerstboodschappen nog moet doen, mijn huis één grote bende is en ik heel moe ben van een turbulent jaar laat ik maar even achterwege. Ik wil later veel worden, maar geen zuurpruim. Lees “Vuurwerk met lange lontjes!” verder

Share Button

Mantelzorg 2.0

Hij zit tegenover me aan een tafeltje in een restaurant. Hij is van mijn leeftijd. We kletsen periodiek op ontspannen wijze uitgebreid bij. Zo ook vanavond. Onder het genot van een bord vis voor mij en spareribs voor hem brengen we elkaar op de hoogte van ons leven.  Lees “Mantelzorg 2.0” verder

Share Button

Organisch kwartetten

Bij het inruimen van mijn portemonnee schuif ik met beleid een haast verpulverde donorcodicil terug in het achterste vakje. Het was een tijdje een hot item: de orgaandonaties. Hoe zit het nu? Hebben we nog een keuze? Zijn we nog de baas over ons eigen lichaam?

Voor de duidelijkheid: ik loop vanaf dag 1 met een codicil in mijn tas welke bevestigt dat -indien de situatie zich voordoet- álles van mij hergebruikt mag worden. Ik heb het mijn kinderen verteld en ze waren niet verbaasd. Het past bij me. Ik houd van recycling (sterkte voor degene die een stukje van mij krijgt, ik weet niet of je er beter van wordt).  Mijn kinderen hebben inmiddels ook een registratie op zak. De één stelt alles ter beschikking, een ander heeft er restricties aan verbonden. Ze hebben er in ieder geval goed over nagedacht en hebben een bewuste keuze gemaakt.  Lees “Organisch kwartetten” verder

Share Button

Zilver

Het is half tien in de ochtend. Ze zit tegenover me en kijkt me aan. Ze ziet intens wit en ze is afgevallen. Ze heeft mooie kleding aan en een prachtig figuur, maar haar schouders hangen af en het ontbreekt haar momenteel aan levensvreugde. Ze heeft het zwaar.  Lees “Zilver” verder

Share Button

Latex

Ze hebben elkaar een paar jaar geleden ontmoet via een hippe datingsite. Hij is één van mijn vrienden, destijds op zoek naar een lieve dame. Zoals het bij hem past, besloot hij naar zijn eerste afspraak met haar te gaan per fiets. Niet omdat hij zo buitengewoon sportief is, maar omdat hij dan in ieder geval nog een leuk fietsritje zou hebben als zou blijken dat zij een tegenvaller zou zijn. Lekker praktisch. Vandaag gaan ze samenwonen en ik hoor -uiteraard- bij de verhuisploeg. Lees “Latex” verder

Share Button

Bokkenpootjes

De eerste werkweek van Steptember is voorbij. Het kostte moeite, dat zeg ik eerlijk. Iedere dag 10.000 stappen zetten als je een zittend beroep hebt is geen sinecure. En ik kan er niemand de schuld van geven, want ik heb het idee om met een groepje deel te nemen aan dit goede doel zelf bedacht. Typisch gevalletje enthousiasme. Lees “Bokkenpootjes” verder

Share Button

Fantoompijn

Het is half drie in de nacht als ik een appje bij hem hoor binnenkomen. Hij wordt er niet wakker van. Hij krijgt niet dikwijls appjes. Even twijfel ik of ik hem wakker zal maken vanwege mijn onderbuikgevoel, maar ik besluit dit niet te doen. Morgen een spannende dag. Een dag waarop hij zich verheugd heeft, want dan ziet hij eindelijk zijn dochters weer. Het is de eerste tijd na de scheiding redelijk goed gegaan met de omgangsregeling, maar al snel kwamen de eerste barsten. Dat was -zo zou later blijken- het begin van het einde. Hij heeft zijn dochters nu alweer twee maanden niet gezien, omdat zij leuke weekeindjes uit met de kinderen plant als ze eigenlijk bij hem zouden zijn. Omdat zij de agenda van de dochters plant, waarin onbegrijpelijk weinig beschikbare tijd is voor hem. Dat gaat nu eenmaal zo, wanneer je alles laat prevaleren boven de tijd van de meiden met hun vader. Prioriteiten. Lees “Fantoompijn” verder

Share Button

Kromkrommerspread

Het is vrijdagmiddag als ik voor mijn periodieke afspraak met Jet bij haar binnenkom. Ze heeft een sleutel voor me klaargelegd. “Dan kun je altijd naar binnen als het moet”, zegt ze erbij. Ik voel dat het bijzonder is en neem de sleutel aan. “Hoe is het met je?” vraag ik Jet en ze knikt. “Wel goed”, antwoordt ze. Ze krabt met haar lange en prachtige gelnagels nonchalant aan haar neus. Lees “Kromkrommerspread” verder

Share Button