Wonderijs

De sterfdag van mijn vader is net voorbij, het is zes jaar geleden dat hij zijn laatste adem uitblies. De tijd vliegt. Op de dag zelf bel ik met mijn zus en mijn moeder, niet persé omdat ik gevoelsmatig aan die dag vast zit, maar meer omdat ik weet dat de datum vooral voor mijn moeder belangrijk is. Voor mij is hij op onvoorziene momenten in mijn gedachten, bij het horen van muziek, bij het zien van een mooie vlinder of bij het lezen van originele woordspelingen. Hij was er dol op en leerde ons al jong om letters om te draaien, klemtonen onlogisch te leggen en woorden in verkeerde contexten te gebruiken. We maakten er een familiesport van.

Lees “Wonderijs” verder
Share Button

Vrijheid

Het is zondagmiddag als ik aan de hand van mijn lief door de polder stap. We hebben behoefte aan buitenlucht en beweging en zoeken daarvoor zo mogelijk rustige wandelpaden uit. We volgen het beleid van het RIVM om het virus waar mogelijk in te dammen. We voelen ons fit en vitaal en willen dat graag blijven.

Lees “Vrijheid” verder
Share Button

Coro-nabeschouwing

Het is woensdagmorgen vroeg, als de zon door de kieren van mijn slaapkamergordijnen schijnt, ik mij klaar maak voor de dag en de deur open zwiep. Een staalblauwe lucht, de vogels fluiten, de geur van koffie heeft zich door de gang verspreid. Ik voel me fit, sterk, daadkrachtig en onrustig.

Lees “Coro-nabeschouwing” verder
Share Button

Internationale vrouwendag

Een waterig zonnetje schijnt als we de wandelschoenen aantrekken en naar buiten stappen. De eerder door het slechte weer afgelaste carnavalsoptocht vindt vandaag alsnog plaats. Niet dat ik iets met carnaval heb, maar soms moet je gewoon iets voor een ander doen. Nu dus. De dochter en schoonzoon van de verkering leggen hun ziel en zaligheid in het bouwen van een optocht-waardige wagen. Kleine moeite om te gaan kijken en bovendien leuk om te zien waar alle tijd en moeite toe geleid heeft.

Lees “Internationale vrouwendag” verder
Share Button

Transgrenzeloos

Jaren geleden, toen ik nog in het datingcircuit zat, maakte ik digitaal kennis met een zeer communicatief vaardige man. We schreven, we appten, we belden en de afspraak volgde. Hij bleek een knappe maar fragiele persoon te zijn en mijn Fingerspitzengefühl werkte feilloos. Terwijl we een grote wandeling maakten door het bos, praatte hij de uren aan elkaar en kwam de aap uit de mouw. Hij was geboren als vrouw, getrouwd en weer gescheiden van een man in de veronderstelling lesbisch te zijn. Hij was inmiddels gebrouilleerd met de moeder van zijn via een donor gekregen jonge zoon.

Lees “Transgrenzeloos” verder
Share Button

Go, Pia!

Het is zondag en de regen klettert tegen de ramen. Binnen is het warm en gezellig. We rommelen wat in huis, de radio staat aan en brengt ons het laatste nieuws.

Het Coronavirus is -na het vuurwerkgedoe en de stikstofperikelen- ons nieuwe speerpunt. Wij mensen gedijen blijkbaar goed bij opgeklopte onderwerpen die door de media zodanig prominent voor het voetlicht worden gebracht dat we het nergens anders meer over kunnen hebben.

Lees “Go, Pia!” verder
Share Button

Pres(en)tatie

Het is dinsdagavond als ik de bovenzaal van een lokaal ontmoetingscentrum binnen treed. Er zitten twee heren die net wat jonger lijken dan ik. Ze staan op en schudden me vriendelijk de hand. De dame die haar tas aan het uitladen is, is de docente. Ik heb al even met haar gemaild, maar heb haar nog nooit ontmoet. Ook wij begroeten elkaar.

Lees “Pres(en)tatie” verder
Share Button

Eat, sleep, rave, repeat!

Het is zaterdagmiddag, als we na een grote wandelronde het bejaardenhuis in lopen waar zijn moeder woont. De gezamenlijke ruimte beneden oogt vriendelijk en in kerstsfeer. De tafels zijn gedekt en er staan kerststukjes op tafel. Het personeel loopt er rond in vrijetijdskleding en begroet ons vriendelijk bij binnenkomst. Zijn moeder zit aan een tafel met haar vaste tafel-maatje. Ze ziet pas dat wij het zijn als we ter hoogte van haar tafel zijn. We begroeten elkaar.

Lees “Eat, sleep, rave, repeat!” verder
Share Button

S(ch)aampjes

Nu het vakantietijd is, mijn kinderen overal en nergens op deze aardkloot rondzwerven en mijn lief zijn inmiddels niet te bescheiden voetafdruk op de aarde vergroot ten behoeve van zijn werk, houd ik ineens tijd over voor andere dingen. En dat is fijn!

Lees “S(ch)aampjes” verder
Share Button

Bloederliefde

Zondagmorgen. De zon schijnt door de kieren van het slaapkamergordijn. Ik ben al een tijdje wakker, hij ligt nog diep te slapen. Ik denk na over de gebeurtenissen van afgelopen week. De schietpartij in Utrecht, die door de media millimeter voor millimeter werd uitgemeten. De verkiezingen voor de Provinciale Staten, die wellicht daardoor niet heel verrassend afliepen.

Lees “Bloederliefde” verder
Share Button