Wie ben ik?

Na alle corona-stress op het werk, de relatiestress met de daarop volgende talloze slapeloze nachten én het hoge aantal werkuren van de afgelopen maanden, besluit ik een weekje vrij te nemen. Het duurt nog lang voordat het september is en mijn vakantieplannen staan überhaupt op losse schroeven, dus ik neem een voorschot. De week start met een eerder gepland weekeind met mijn zus. Voorheen bezochten we jaarlijks dynamische grote steden en pittoreske Franse kasteeltjes, maar nu komen we niet verder dan de Veluwe. Uit eigen belang boek ik zelf een accommodatie voor ons tweeën; zo primitief en verantwoord als zij het voorstelt, wil ik het liever niet. Zonder wifi, een douche met warm water, een koelkast, muziek en een fatsoenlijke zithoek met tv vind ik het lastig een vakantiegevoel op te roepen. Prinses op de erwt.

Lees “Wie ben ik?” verder
Share Button

Hugo

Sinds ik alleen woon, ben ik chef afstandsbediening. Ik heb overigens op heel veel fronten interne promotie gemaakt, want ik ben nu ook de baas van de sofa, de toiletrol, de voorraadkast, de muziekinstallatie, de wasmand en de auto. En zoals het hoort bij een promotie, ik houd meer geld over nu mijn huishouden gehalveerd is. Win-win.

In de late avond nestel ik mezelf met een braaf kopje thee op de sofa voor de televisie en kom ik min of meer bij toeval uit bij op1, waar Diederik Gommers, Martine de Vries (medisch ethicus) en Emiel Roemer (burgemeester van Heerlen) aan de tafel hebben plaatsgenomen.

Lees “Hugo” verder
Share Button

De Baksteen van de samenleving

Aan de tafel zitten diverse gasten. Suzanne Kröger van Groen Links. Pete Hoekstra, Anita Witzier, Anna Gimbrère en Benno Baksteen. We kijken naar op1.

Met Pete Hoekstra zal worden gesproken over de excessieve protesten in Amerika, ontstaan na de gruwelijke dood van George Floyd als gevolg van buitensporig geweld door inmiddels op non-actief gestelde politieagenten. Dit soort incidenten is in Amerika nog steeds aan de orde van de dag. Pete maakt zich zorgen en terecht. Er blijft een categorie mensen die vindt dat er verschil gemaakt kan worden op basis van huidskleur, geloof, uiterlijk of andere kenmerken. En deze groep is nog steeds groter dan ons lief is.

Lees “De Baksteen van de samenleving” verder
Share Button

Wonderijs

De sterfdag van mijn vader is net voorbij, het is zes jaar geleden dat hij zijn laatste adem uitblies. De tijd vliegt. Op de dag zelf bel ik met mijn zus en mijn moeder, niet persé omdat ik gevoelsmatig aan die dag vast zit, maar meer omdat ik weet dat de datum vooral voor mijn moeder belangrijk is. Voor mij is hij op onvoorziene momenten in mijn gedachten, bij het horen van muziek, bij het zien van een mooie vlinder of bij het lezen van originele woordspelingen. Hij was er dol op en leerde ons al jong om letters om te draaien, klemtonen onlogisch te leggen en woorden in verkeerde contexten te gebruiken. We maakten er een familiesport van.

Lees “Wonderijs” verder
Share Button

Vrijheid

Het is zondagmiddag als ik aan de hand van mijn lief door de polder stap. We hebben behoefte aan buitenlucht en beweging en zoeken daarvoor zo mogelijk rustige wandelpaden uit. We volgen het beleid van het RIVM om het virus waar mogelijk in te dammen. We voelen ons fit en vitaal en willen dat graag blijven.

Lees “Vrijheid” verder
Share Button

Coro-nabeschouwing

Het is woensdagmorgen vroeg, als de zon door de kieren van mijn slaapkamergordijnen schijnt, ik mij klaar maak voor de dag en de deur open zwiep. Een staalblauwe lucht, de vogels fluiten, de geur van koffie heeft zich door de gang verspreid. Ik voel me fit, sterk, daadkrachtig en onrustig.

Lees “Coro-nabeschouwing” verder
Share Button

Internationale vrouwendag

Een waterig zonnetje schijnt als we de wandelschoenen aantrekken en naar buiten stappen. De eerder door het slechte weer afgelaste carnavalsoptocht vindt vandaag alsnog plaats. Niet dat ik iets met carnaval heb, maar soms moet je gewoon iets voor een ander doen. Nu dus. De dochter en schoonzoon van de verkering leggen hun ziel en zaligheid in het bouwen van een optocht-waardige wagen. Kleine moeite om te gaan kijken en bovendien leuk om te zien waar alle tijd en moeite toe geleid heeft.

Lees “Internationale vrouwendag” verder
Share Button

Transgrenzeloos

Jaren geleden, toen ik nog in het datingcircuit zat, maakte ik digitaal kennis met een zeer communicatief vaardige man. We schreven, we appten, we belden en de afspraak volgde. Hij bleek een knappe maar fragiele persoon te zijn en mijn Fingerspitzengefühl werkte feilloos. Terwijl we een grote wandeling maakten door het bos, praatte hij de uren aan elkaar en kwam de aap uit de mouw. Hij was geboren als vrouw, getrouwd en weer gescheiden van een man in de veronderstelling lesbisch te zijn. Hij was inmiddels gebrouilleerd met de moeder van zijn via een donor gekregen jonge zoon.

Lees “Transgrenzeloos” verder
Share Button

Go, Pia!

Het is zondag en de regen klettert tegen de ramen. Binnen is het warm en gezellig. We rommelen wat in huis, de radio staat aan en brengt ons het laatste nieuws.

Het Coronavirus is -na het vuurwerkgedoe en de stikstofperikelen- ons nieuwe speerpunt. Wij mensen gedijen blijkbaar goed bij opgeklopte onderwerpen die door de media zodanig prominent voor het voetlicht worden gebracht dat we het nergens anders meer over kunnen hebben.

Lees “Go, Pia!” verder
Share Button

Pres(en)tatie

Het is dinsdagavond als ik de bovenzaal van een lokaal ontmoetingscentrum binnen treed. Er zitten twee heren die net wat jonger lijken dan ik. Ze staan op en schudden me vriendelijk de hand. De dame die haar tas aan het uitladen is, is de docente. Ik heb al even met haar gemaild, maar heb haar nog nooit ontmoet. Ook wij begroeten elkaar.

Lees “Pres(en)tatie” verder
Share Button