Transgrenzeloos

Jaren geleden, toen ik nog in het datingcircuit zat, maakte ik digitaal kennis met een zeer communicatief vaardige man. We schreven, we appten, we belden en de afspraak volgde. Hij bleek een knappe maar fragiele persoon te zijn en mijn Fingerspitzengefühl werkte feilloos. Terwijl we een grote wandeling maakten door het bos, praatte hij de uren aan elkaar en kwam de aap uit de mouw. Hij was geboren als vrouw, getrouwd en weer gescheiden van een man in de veronderstelling lesbisch te zijn. Hij was inmiddels gebrouilleerd met de moeder van zijn via een donor gekregen jonge zoon.

Lees “Transgrenzeloos” verder
Share Button

Go, Pia!

Het is zondag en de regen klettert tegen de ramen. Binnen is het warm en gezellig. We rommelen wat in huis, de radio staat aan en brengt ons het laatste nieuws.

Het Coronavirus is -na het vuurwerkgedoe en de stikstofperikelen- ons nieuwe speerpunt. Wij mensen gedijen blijkbaar goed bij opgeklopte onderwerpen die door de media zodanig prominent voor het voetlicht worden gebracht dat we het nergens anders meer over kunnen hebben.

Lees “Go, Pia!” verder
Share Button

Pres(en)tatie

Het is dinsdagavond als ik de bovenzaal van een lokaal ontmoetingscentrum binnen treed. Er zitten twee heren die net wat jonger lijken dan ik. Ze staan op en schudden me vriendelijk de hand. De dame die haar tas aan het uitladen is, is de docente. Ik heb al even met haar gemaild, maar heb haar nog nooit ontmoet. Ook wij begroeten elkaar.

Lees “Pres(en)tatie” verder
Share Button

Eat, sleep, rave, repeat!

Het is zaterdagmiddag, als we na een grote wandelronde het bejaardenhuis in lopen waar zijn moeder woont. De gezamenlijke ruimte beneden oogt vriendelijk en in kerstsfeer. De tafels zijn gedekt en er staan kerststukjes op tafel. Het personeel loopt er rond in vrijetijdskleding en begroet ons vriendelijk bij binnenkomst. Zijn moeder zit aan een tafel met haar vaste tafel-maatje. Ze ziet pas dat wij het zijn als we ter hoogte van haar tafel zijn. We begroeten elkaar.

Lees “Eat, sleep, rave, repeat!” verder
Share Button

S(ch)aampjes

Nu het vakantietijd is, mijn kinderen overal en nergens op deze aardkloot rondzwerven en mijn lief zijn inmiddels niet te bescheiden voetafdruk op de aarde vergroot ten behoeve van zijn werk, houd ik ineens tijd over voor andere dingen. En dat is fijn!

Lees “S(ch)aampjes” verder
Share Button

Bloederliefde

Zondagmorgen. De zon schijnt door de kieren van het slaapkamergordijn. Ik ben al een tijdje wakker, hij ligt nog diep te slapen. Ik denk na over de gebeurtenissen van afgelopen week. De schietpartij in Utrecht, die door de media millimeter voor millimeter werd uitgemeten. De verkiezingen voor de Provinciale Staten, die wellicht daardoor niet heel verrassend afliepen.

Lees “Bloederliefde” verder
Share Button

Ode aan Joris

Het is nog midden in de nacht als ik wakker schrik in de veronderstelling dat het al ochtend is. Klaarwakker ben ik. Zoon 2 komt thuis van het stappen. Hij heeft zijn schoenen nog aan als hij de trap op loopt en doet zijn slaapkamerdeur nét te hard dicht. Nog geen uur later komt zoon 3 thuis. Ik sla mijn benen over de rand van mijn bed en ga poolshoogte nemen.

Lees “Ode aan Joris” verder
Share Button

Folklore

Het regent pijpenstelen als ik mijn auto voor de deur van haar appartementencomplex parkeer. Ze staat al achter de voordeur te wachten, ons kleine moedertje. Een paar weken geleden stelde ze ons de vraag om met haar mee naar de bank te gaan en wat zakelijke dingen te “regelen”. Niet dat het op korte termijn te verwachten is, maar ook zij zal een keer haar zelfstandigheid inleveren of uit de tijd zijn en dan is het toch handig dat wij haar zaken kunnen afhandelen.

Lees “Folklore” verder
Share Button

Silent holiday

Waar zullen we heen gaan?” vraagt hij me, op een winterse zondagmiddag, als we het ontbijt hebben opgeruimd en aan zijn grote houten tafel zitten met een dampende kop thee. We hebben zojuist besloten dat een korte vakantie samen fijn zou zijn en hebben de agenda’s erbij gepakt. Tussen verplichtingen op het werk, verjaardagen, verhuizingen en een belangrijk familiebezoek door vinden we één weekje waarin we beiden vrij kunnen nemen.

Lees “Silent holiday” verder
Share Button

Tweede helft

Ze zit tegenover me in een kobaltblauwe, stoffen stoel. Haar woonkamer is klein, vol en kleurrijk. Er staat een geurkaarsje op tafel waarvan ik niet kan ruiken welke geur het afgeeft. Mijn stem doet het ook niet. “De aftakeling is begonnen”, fluister ik en ik snuit mijn neus. Ze lacht. Ik zie de rimpels onder haar donkerblauwe ogen.

Lees “Tweede helft” verder
Share Button