Blauwe envelop

Hij bestaat nog, de blauwe envelop. Ik meende ergens gehoord te hebben dat deze uit het straatbeeld zou verdwijnen, maar efficiënt als de overheid is wordt eerst de voorraad opgemaakt. Wel jammer dat ze mijn brievenbus daarvoor gebruikt, maar dat terzijde.

Bij thuiskomst tref ik er één aan, zo’n verzamelaars-exemplaar. Ik ruk ‘m open en sper mijn ogen. Naheffingsaanslag. Te betalen: 5.215 euro. Lees “Blauwe envelop” verder

Share Button

Bevlogenheid

Het is zaterdag als ze via de social media laat zien wat ze bedacht heeft om met haar basisschoolleerlingen te knutselen voor Kerst. Ze heeft tig dennenappels gezocht, vleugels getekend en geknipt en pakken watten gekocht. Ze werkt het hele jaar door met Deugden. Voortvloeiend uit de deugd: “idealisme” en ondersteund door het prentenboek “Imagine” over John Lennon heeft ze vorm gegeven aan een tastbaar eindejaarsproject. Haar groep leerlingen droomt van een wereld zonder (zwerf-)afval en creëert een eigen metafloristiek in de klas. Iemand plaatst commentaar onder de door haar geplaatste foto van het proefresultaat: “er staat daar een engel voor de klas”. Lees “Bevlogenheid” verder

Share Button

De Prosecco’s

Het is een gewone dag in november als ik na werktijd naar de stad rijd om daar te gaan eten met een club collega’s. Twee van mijn collega’s jubileren en zij hebben ervoor gekozen het daarvoor ter beschikking staande budget op deze wijze te gebruiken. Waarvoor dank, ik mag ook mee!  Lees “De Prosecco’s” verder

Share Button

Gastblog van Iris: bijzonderwijs

Onderwijs haalt het nieuws. Vrijwel iedere dag is er wel iets over te lezen. En de laatste tijd vaak in mineur. De salarissen van leerkrachten in het basisonderwijs wijken negatief af van andere HBO-beroepen, de werkdruk is extreem hoog, de uitval eveneens, carrièrekansen nihil en de druk van buitenaf zwaar. Ouders zijn kritisch, trachten vaker dan ooit hun gelijk via instanties van buitenaf of zelfs de rechter te halen –ook over zoiets als een schoolfoto of plaatsing in een klas, je verzint het niet– en het Ministerie maakt van de scholen een doekje voor ieder maatschappelijk bloeden. Lees “Gastblog van Iris: bijzonderwijs” verder

Share Button

Fantoompijn

Het is half drie in de nacht als ik een appje bij hem hoor binnenkomen. Hij wordt er niet wakker van. Hij krijgt niet dikwijls appjes. Even twijfel ik of ik hem wakker zal maken vanwege mijn onderbuikgevoel, maar ik besluit dit niet te doen. Morgen een spannende dag. Een dag waarop hij zich verheugd heeft, want dan ziet hij eindelijk zijn dochters weer. Het is de eerste tijd na de scheiding redelijk goed gegaan met de omgangsregeling, maar al snel kwamen de eerste barsten. Dat was -zo zou later blijken- het begin van het einde. Hij heeft zijn dochters nu alweer twee maanden niet gezien, omdat zij leuke weekeindjes uit met de kinderen plant als ze eigenlijk bij hem zouden zijn. Omdat zij de agenda van de dochters plant, waarin onbegrijpelijk weinig beschikbare tijd is voor hem. Dat gaat nu eenmaal zo, wanneer je alles laat prevaleren boven de tijd van de meiden met hun vader. Prioriteiten. Lees “Fantoompijn” verder

Share Button

Nipt

Haar appje om half zeven in de ochtend is enthousiast. “Mam!”, schrijft ze: “ik heb mijn laatste epi gezet!”. Er staan feestelijke icoontjes achter. Ik glimlach. Wie had ooit voor mogelijk gehouden dat mijn dochter, die tot een aantal jaren geleden flauwviel bij één druppel bloed, nu de rots in de branding zou zijn bij de geboorte van inmiddels een stuk of 70 nieuwe wereldburgers. Dat ze nu zelf verdooft, inknipt en hecht. Ik app haar terug: “Goed gedaan!!! Gefeliciteerd! Is het een mooi knip- en plakwerkje geworden?”.  Mijn enige dochter is op een haar na verloskundige.

Lees “Nipt” verder

Share Button

Sterallures

Het is woensdagmorgen. Ik trap de auto aan om kwart voor zeven en rijd naar mijn werk. Het is een ochtend zoals iedere (werk-)ochtend, ik parkeer de auto en open de ruimte en de balie waar ik met een vaste collega zit. Net als ik de computer en de radio heb aangezet, koffie heb gepakt en de dag begint stormen er twee collega’s binnen. “Gefeliciteerd met je ster!”, ze omhelzen mijn collega en mij en we worden overvallen met lieve woorden. We laten het gebeuren en lachen lekker mee. Lees “Sterallures” verder

Share Button