Ode aan Joris

Het is nog midden in de nacht als ik wakker schrik in de veronderstelling dat het al ochtend is. Klaarwakker ben ik. Zoon 2 komt thuis van het stappen. Hij heeft zijn schoenen nog aan als hij de trap op loopt en doet zijn slaapkamerdeur nét te hard dicht. Nog geen uur later komt zoon 3 thuis. Ik sla mijn benen over de rand van mijn bed en ga poolshoogte nemen.

Lees “Ode aan Joris” verder
Share Button

Folklore

Het regent pijpenstelen als ik mijn auto voor de deur van haar appartementencomplex parkeer. Ze staat al achter de voordeur te wachten, ons kleine moedertje. Een paar weken geleden stelde ze ons de vraag om met haar mee naar de bank te gaan en wat zakelijke dingen te “regelen”. Niet dat het op korte termijn te verwachten is, maar ook zij zal een keer haar zelfstandigheid inleveren of uit de tijd zijn en dan is het toch handig dat wij haar zaken kunnen afhandelen.

Lees “Folklore” verder
Share Button

Silent holiday

Waar zullen we heen gaan?” vraagt hij me, op een winterse zondagmiddag, als we het ontbijt hebben opgeruimd en aan zijn grote houten tafel zitten met een dampende kop thee. We hebben zojuist besloten dat een korte vakantie samen fijn zou zijn en hebben de agenda’s erbij gepakt. Tussen verplichtingen op het werk, verjaardagen, verhuizingen en een belangrijk familiebezoek door vinden we één weekje waarin we beiden vrij kunnen nemen.

Lees “Silent holiday” verder
Share Button

Tweede helft

Ze zit tegenover me in een kobaltblauwe, stoffen stoel. Haar woonkamer is klein, vol en kleurrijk. Er staat een geurkaarsje op tafel waarvan ik niet kan ruiken welke geur het afgeeft. Mijn stem doet het ook niet. “De aftakeling is begonnen”, fluister ik en ik snuit mijn neus. Ze lacht. Ik zie de rimpels onder haar donkerblauwe ogen.

Lees “Tweede helft” verder
Share Button

Indiaas onderonsje

Het laatste weekeind van de restaurantactie van de Appie is begonnen. In mijn tas zit nog een volle spaarkaart. Hoewel we naarstig ons best doen om kilo’s te verliezen, brandt de bon toch een beetje in mijn tas. “Zullen we zaterdag ergens gaan eten?” stel ik hem voor. Hij laat zich verdacht gemakkelijk overhalen. We googelen wat, vinden een Indiaas restaurant in een nabij gelegen stad en reserveren digitaal.

Lees “Indiaas onderonsje” verder
Share Button

De leugen regeert

Geachte mevrouw,

In de regionale krant las ik het artikel, waarin u als (burger-)lid van één van de lokale politieke partijen aan het woord bent.

De tekst gaat over de onmacht en de onkunde van Jeugdzorg en de gevolgen daarvan. Het gebrek aan slagvaardigheid, waardoor intakegesprekken veel te laat plaatsvinden en daadwerkelijke hulp als mosterd na de maaltijd komt. Ik ben het met deze conclusie volkomen eens, helaas viel mij een dergelijke ervaring ook eens ten deel. Er is geen hulp beschikbaar op het moment dat het zó nodig is. Het ontbreekt aan een juiste triage, objectieve inschatting en vakkundige expertise.

Lees “De leugen regeert” verder
Share Button

Naweeën

Ze zit tegenover me aan de grote tafel in haar woonkamer. Hoewel we elkaar al heel lang kennen, zijn we elkaar tussentijds ook jaren uit het oog verloren. Dat gaat zo, wanneer je allebei een druk leven hebt. Ze is docent, dochter, zus, echtgenote en moeder. En nog zoveel meer.

Lees “Naweeën” verder
Share Button

Dikke vinger!

Hij zit tegenover me aan een tafeltje. We drinken rode wijn en genieten van heerlijk eten in een ontspannen sfeer. Hij vertelt, over zijn werk. Over vorige werkgevers en de mogelijkheden die hij nu krijgt. Hij reist veel en vindt dat erg leuk. “Ik wil graag dat je eens met me mee gaat”, zegt hij terwijl hij mijn handen vastpakt. Een paar jaar geleden zou ik daarvan zijn geschrokken en wellicht direct zijn gevlucht naar mijn veilige casa, nu betrap ik mezelf op een hoera-momentje. Hij brengt me nieuwe energie en ik merk dat mijn blik verruimt. Dat werd wel eens tijd.

Lees “Dikke vinger!” verder
Share Button

Sarah Light

Het is zaterdagmorgen, we hebben uitgeslapen en rustig ontbeten. We kuieren door de stad, waar we wat kadootjes kopen en boodschappen doen. Niets wijst op een anders-dan-anders-dag. Het is ontspannen en gezellig. Lees “Sarah Light” verder

Share Button

Durven bang te zijn

Het is vrijdagavond als we na een volle werkweek het sfeervolle theater in de hoofdstad van onze provincie binnen wandelen voor een avondje Veldhuis en Kemper. Hij heeft ze eerder gezien, maar ik niet. Opgewekt nemen we plaats in het Theater aan de Parade.

Lees “Durven bang te zijn” verder
Share Button