Dikke vinger!

Hij zit tegenover me aan een tafeltje. We drinken rode wijn en genieten van heerlijk eten in een ontspannen sfeer. Hij vertelt, over zijn werk. Over vorige werkgevers en de mogelijkheden die hij nu krijgt. Hij reist veel en vindt dat erg leuk. “Ik wil graag dat je eens met me mee gaat”, zegt hij terwijl hij mijn handen vastpakt. Een paar jaar geleden zou ik daarvan zijn geschrokken en wellicht direct zijn gevlucht naar mijn veilige casa, nu betrap ik mezelf op een hoera-momentje. Hij brengt me nieuwe energie en ik merk dat mijn blik verruimt. Dat werd wel eens tijd.

Lees “Dikke vinger!” verder
Share Button

Logistiek hoogstandje

December 2018. Ieder jaar lijkt sneller voorbij te gaan, ik heb het gevoel dat ik de kerstboom nog maar net buiten gezet heb als het tijd wordt er weer één aan te schaffen. De tijd glipt als los zand door mijn vingers. Samen met zoon 2 rijd ik naar de landweg waar onze favoriete boer prachtige kerstbomen verkoopt. We zoeken er samen één uit, welke eenmaal thuis traditiegetrouw  veel te groot blijkt te zijn.  Lees “Logistiek hoogstandje” verder

Share Button

Moederdag met mayonaise

Het is zeven uur in de ochtend als ik mijn dekbed open sla en mijn benen over de rand van mijn bed werp. Ik heb zin in koffie. Het is heel stil in huis.

Het is Moederdag. Een commerciële onzin-dag, waarop je uiteindelijk toch een beetje teleurgesteld bent als blijkt dat er niemand aan je gedacht heeft. Er zitten soms onnavolgbare kronkels in onze bovenkamer. “Nee hoor”, roepen we massaal: “daar doen we niet aan”, maar als er dan daadwerkelijk naar ons geluisterd wordt zijn we tóch zuur. Ik benijd onze omstanders niet. Lees “Moederdag met mayonaise” verder

Share Button

Ik zoek jou!

 

Voor mijn volgende project ben ik op zoek naar mensen die mij hun verhaal willen vertellen, zodat ik het kan opschrijven. Het spreekt voor zich dat ik dit met respect, in vertrouwen en anoniem zal doen. Neem gerust contact met me op als je je medewerking hieraan wilt verlenen, dan overleggen we even.

Ik zoek gevoelsverhalen, die gaan over verbindingen in de breedste zin des woords.  De (bestaande of verstoorde) relatie met een familielid, een partner, een liefde, een kind, een ouder, een vriendschap. Het kan ook een gebeurtenis zijn die op welke manier dan ook indruk op je maakte of invloed op je had. Ik wil de diverse verhalen in mijn eigen woorden samenvatten en vervolgens bundelen.

Naslagwerkje nummer 2 🙂

Share Button

Euforie

Gisteravond laat kwam er een berichtje binnen van de grafisch vormgever. “De definitieve versie staat NU in the cloud. Kijk jij het na? Let op de paginanummering. Op eventuele spelfouten. Kijk goed of de tekst doorloopt en of het is wat je wilt”.  Mijn hart maakt een sprongetje. Het duurt nu écht niet lang meer voordat mijn boekje zal worden gedrukt. Lees “Euforie” verder

Share Button

Aliens

Het is kwart over vier als ik op mijn vrije dag de sleutel in de voordeur steek. Ik kijk snel even in de spiegel in de gang, ik hoor de puber hard praten dus verwacht een kamer vol lange slungels aan te treffen.

Als ik de kamerdeur open doe, zie ik alleen de puber zitten. Met zijn rug naar de deur, vlak voor de televisie. Hij heeft een headset op. Lees “Aliens” verder

Share Button

Pooister

De werkweek is om. We zitten aan tafel en er wordt druk gepraat. Het heeft flink gestormd, er was veel schade en ongemak.  Er zijn drie doden te betreuren en we waren allemaal onthand door de chaos op de weg. Ik ben blij dat de dakpannen nog op ons paleis liggen en dat er verder weinig zichtbare schade is ontstaan. Lees “Pooister” verder

Share Button

Vuurwerk met lange lontjes!

Zo aan het begin van 2018 wens ik jullie eerst het allerbeste toe.
Dat je dromen maar uit mogen komen! Vier het leven, tel je zegeningen, maak er wat moois van en hou elkaar vast!

Het was hier weer een dolle boel met de feestdagen. “Ben je vrij, Wen?” vroegen de mensen om me heen. Ja, voor het eerst in acht jaar was ik vrij tussen Kerst en Oud&Nieuw. Hoera! Dat ik volkomen in paniek tevergeefs verwilderd in kookboeken blader -in de wetenschap dat ik mijn toevlucht ga zoeken tot het simpele, in mij schuilt geen keukenprinses-, al mijn kerstboodschappen nog moet doen, mijn huis één grote bende is en ik heel moe ben van een turbulent jaar laat ik maar even achterwege. Ik wil later veel worden, maar geen zuurpruim. Lees “Vuurwerk met lange lontjes!” verder

Share Button

Nietsnut

Het is vrijdagavond elf uur als ik besluit te gaan slapen en ik de afwas uit de woonkamer verzamel om deze naar de keuken te brengen. Ik ben moe, het was een drukke en enerverende week. In de keuken staat de éénnajongste tegen het aanrecht geleund te appen. Vlak voordat ik het aanrechtblad bereik valt er een lepeltje op de grond voor zijn voeten. Het klettert op de tegels. “Goed zo mam”, zegt hij en hij glimlacht. “Jij kan ook echt helemaal niets, hè?”.  Hij legt troostend zijn arm om mijn schouders.  Lees “Nietsnut” verder

Share Button

Walk of Wisdom

Zaterdagmorgen. Ze staat voor de deur en ze straalt. We gaan samen een stuk lopen van de pelgrimstocht rond Nijmegen, die zij me voor mijn verjaardag heeft gegeven. Het heet the Walk of Wisdom. Dat kan ik wel gebruiken! Een lange tocht vol bezienswaardigheden. In ieder dorp waar de route ons brengt, is een soort vogelringetje te krijgen voor aan je leren pelgrimsveter. Het klinkt allemaal buitengewoon zen. Als je de tocht hebt gelopen mag je een stuk schrijven over je ervaringen. Eens in de twee jaar worden deze gebundeld en wordt een boek uitgebracht. Spekkie voor ons bekkie!  Lees “Walk of Wisdom” verder

Share Button