“Waar ga je nou allemaal heen?”, vraagt collega driehonderdzeven. Ik lach, hap naar adem en noem een aantal bestemmingen. “Wow…..”, antwoordt ze en ze zwaait met haar armen: “ik vind het zó mégastoer in je eentje”. Ik knik. “Ik ook”, zeg ik haar: “voor mij is het ook spannend”. Mijn Lees verder
“Je gaat toch wel een reisblog bijhouden, Wen?”, vraagt vriendin L. enthousiast: “zo leuk om je avonturen te lezen“. Ik glimlach. “Nog niet besloten“, antwoord ik haar naar waarheid. Ze kijkt me verbaasd aan. “Want?”, vraagt ze me. “Nou, omdat ik het nog niet weet”, antwoord ik. Ze fronst. Ik Lees verder
“Het is best fris buiten, ik ga even op zoek naar een vest of een jasje en J. moet nog een broek hebben, dus we gaan gauw nog naar de stad”, appt vriendin G. me de ochtend van het feest. Ik glimlach. Ze zijn ook van het laatste moment. Van Lees verder
“Mochten jullie overwegen op een datingsite te gaan”, app ik naar vriendinnen: “kijk even naar tv”. Ik hang nog wezenloos aan de lippen van Louis Theroux en zie bij toeval de aankondiging van dit programma over daten. De kern van het verhaal is -en dat weten we allemaal- dat je Lees verder
“Kun je me misschien helpen?”, vraag ik de tandartsassistente enigszins beschaamd: “de wachttijd voor de kaakchirurg is veel te lang, ik kom in de problemen met mijn sabbatical”. Ze aarzelt twee tellen en geeft me het adres van een kaakchirurgiepraktijk zo’n 60 kilometer verderop. Ik noteer het en google in Lees verder
“Begrijp ik je nu goed dat je wilt dat ik jullie ga stalken over die afspraak?”, vraag ik schamper aan de assistente van de poli. “Ja, het is de enige manier”, antwoordt ze kordaat. Ik zucht. Zij ook. Teleurgesteld verbreek ik de verbinding. Natuurlijk weet ik dat er overal wachtlijsten Lees verder
De zon schijnt volop als ik de gordijnen open. Paasdagen zijn kennelijk voor veel mensen dé gelegenheid om aan het huis, in de tuin of aan de auto te werken. Het was vanmorgen nét iets over half acht toen de buurman van twee huizen verderop, al jaren gepensioneerd, met een Lees verder
“Jij helpen mij met koersus?”, vraagt mijn taalmaatje A. We gaan aan de keukentafel zitten, zijn vrouw zet Turkse koffie en serveert er prachtige gevulde dadels bij. “Niet zoveel alsjeblieft”, zeg ik haar: “ik ben al rond genoeg”. Ze verstaat me niet, hij lacht. “Wij een beetje voor jou zorgen”, Lees verder
“Je gaat toch zeker wel naar Japan?”, vraagt vriend M. me, als we appen over mijn sabbatical: “daar ben je relatief dichtbij. En Cuba? Mexico? Suriname? Ook prachtig. En behoort Thailand ook nog tot de mogelijkheden?”. Ik lees en glimlach om zijn laatste suggestie met het daarbij geplaatste vunzige icoontje. Lees verder
Het is een zonnige woensdagmorgen als ik besluit mijn moeder te bezoeken, bij wie ik door allerlei andere verplichtingen al te lang niet geweest ben. Voordat ik vertrek zet ik de tuindeuren in mijn woonkamer open. Het is zó lekker buiten, ik ruik de lente! Binnen een paar minuten vliegt Lees verder